Spring naar inhoud


tower room

>> Come to the Tower Room Festival, until Sunday June 14, 2015, at Vondelpark <<


>> Watch the Interview Day 5 (Dutch, National Radio & TV)



The tower room, where the magic happens


Park Reports

During the artist in residence in de Torenkamer (Tower Room) of VondelCS in Vondelpark, February 2015, I have been searching the park for stuff left by people. Most of it was rubbish, like empty beer cans, plastic cutlery, used condoms and ripped open condom packages. Of course accompanied by tissues. But I also found two dead green and yellow budgerigars, both little ladies. I also discovered a briefcase in the shrubbery, which contained some business cards. The owner was very happy to retrieve her personal notebooks, it was all stolen a month before. The found objects were an inspiration to the four paintings I made, corresponding with the four corner stakes and they also symbolize four seasons in the park.


>> Read all about it on the Opium op 4 website (Dutch)


Day 1: broken plastic cup


Day 2: the orange of the colleague, lime juice and cutlery



Day 3: two cute little dead parakeets on a note and a plastic knife



Day 4: two half liter beer cans, from the cheap Albert Heijn brand 'Pilsner'.

All paintings oil on textile mounted on plywood, 12 x 16" (30 x 40 cm).




Day 5: Central Park Meets Amsterdam


On Day 5 I started the project Park meets Park: I placed Central Park in Amsterdam and Vondelpark in New York, to emphazise the almost 400 years old bond between both cities.



>> More about the Park project, 'Vondelpark Meets New York' and 'Central Park Meets Amsterdam'


* * * * * * * * * * * * * * * * *

For the people who read Dutch: my Blogs at De Torenkamer


Even voorstellen


Airco Caravan studeerde grafische vormgeving aan de HKU en werkte als art director en (web)designer. Haar vrije werk stond een tijd op een laag pitje, maar in 2006 is zij gaan zeefdrukken en ook weer gaan schilderen. In 2011 en 2013 volgde ze een studie abstract en modelschilderen aan de Art Students League in New York. Hier zal ze in maart weer mee doorgaan.


In december 2014 werd een van de werken van Airco Caravan geselecteerd in de AVROTROS Schilderwedstrijd ‘Het Stilleven’. Het schilderij hing anderhalve maand in VondelCS. Ook organiseerde ze Art in Redlight, een art fair in de Beurs van Berlage.


Torenkamerplan: VondelCS is een prachtlocatie, gelegen in het mooiste park van de stad. Het Vondelpark bruist van bezoekers, toeristen, skaters, fietsende forenzen, wandelaars, honduitlaters, ijs- en hotdogverkopers, maar ook zwervers, alcoholisten, daklozen. Alle soorten mensen komen hier samen en hier kruisen hun paden. Mensen laten ook vaak wat achter. Meestal in de prullenbak, maar vaak ook ernaast. Daar ga ik naar op zoek. Naar wat er achterblijft in het park, naar de sporen van de mensen die er waren. Elke dag zal ik in het park gaan 'jutten'. De opbrengst zal vervolgens als een hedendaags pop art als stilleven worden geschilderd. Wat zal het allemaal zijn? Lege blikjes, een handschoen, proppen papier? Ik weet het niet, het Vondelpark zal mijn aangever zijn voor de werken die ik in de Torenkamer ga maken. Zo wordt deze serie een mooie momentopname van het leven rond VondelCS tijdens een willekeurige week in de winter. Het formaat en materiaalgebruik zal ook bepaald worden door wat zich aandient. Klein, groot, olie, acryl, mixed media.... het Vondelpark zal mij daarin leiden.


Ik verwacht sporen van allerlei soorten mensen te vinden, en dat zal ongetwijfeld ook de 'dark side' van het leven belichten, naast de belevenissen van de 'sunny side': blije toeristen en vrolijke gezinnetjes. Een interessant contrast.


De Torenkamer - Airco Caravan - Dag 5

vrijdag 13 februari 2015


JAAAAAA DE ZON SCHIJNT!!!!

Een vrijdag de 13e om te zoenen. Wat is het park ineens mooi en relaxed als de lucht strak blauw is en het zonnetje de verlepte winterhuidjes verwarmt. De fietsende toeristen lijken leuker en minder onhandig qua verkeersinzicht, de selfiesticks van de verliefde stelletjes zien er wat minder hulpeloos uit, de bootcampers kijken wat minder stuurs en de alcoholisten overschreeuwen uitbundig de krijssijsies. Sneeuwklokjes in de struiken, hier en daar een voorzichtige narcis, in de verte hoor je de lente zachtjes aankomen. It’s. About. Time.


Een vriendin kwam vanmiddag lunchen en we hebben een lekker jutloos rondje park gedaan. Eerst even een stukje zonder jas, daarna met, nadat ze besefte dat ze die in VondelCS had laten hangen. Dat lekkere lenteweer dus. Maar er is werk te doen. Voordat de zon zakt moet ik nog even naar het Museumplein, om een paaltje slaan. Waarover zometeen meer.


Dan gaan we er nu even tussenuit voor de boodschappen ;)
Als ik Gilles de la Tourette had zou ik alleen nog maar ‘tobberig vleeshoofd!’ kunnen uitkramen.


Central Park meets Amsterdam

Over twee weken ben ik er weer… mijn grote liefde New York. Vooruitlopend op de zaken heb ik Central Park op Amsterdam geprojecteerd, daarmee een mooie verbinding makend tussen twee steden en twee parken waartussen een warme band bestaat. Om dit niet alleen virtueel te doen heb ik vandaag vier piketpaaltjes in de grond geslagen, op de hoekpunten van Central Park. De zuidwesthoek is hier in het Vondelpark, de zuidoosthoek bevindt zich op het Museumplein, niet ver van het Stedelijk. De noordwesthoek is op de Westerdoksdijk en de noordoosthoek is vlak bij filmmuseum Eye. Helemaal daar? Ja, helemaal daar. Dus nu kan iedereen in Amsterdam een lekker stukje in het Central Park wandelen. Zonder augmented reality, en met een beetje fantasie. De exacte locatie van het Amsterdamse Central Park zie je op mijn website: http://www.aircocaravan.com/park. Aldus. Missy Rapunzel gaat vanavond de Torenkamer verlaten en maakt daar geen Jan van Schaffelaartje van. Vaarwel Torenkamer, en tot ziens op de radio!



De Torenkamer - Airco Caravan - Dag 4
donderdag 12 februari 2015


Ok, die Rothko Engelse drop is nog tot daaraantoe, maar dat tobberige vleeshoofd van Rembrandt zit al de hele dag in mijn kop. Vanmorgen sloeg het beeld genadeloos toe. De column van Sylvia Witteman die ik nooit oversla in de Volkskrant, weer of geen weer, ramp of geen ramp, was weer van een ongekende vrolijkheid. Maar dat tobberige vleeshoofd….. hoe moet ik nu verder als kunstenaar? 


Ondertussen zit ik in het wederom grijze Vondelpark, de zon heeft in deze vier dagen nog niet geschenen. Al mijn hoop is gevestigd op morgen, de weermannen en -vrouwen geven aan dat er een zonnetje komt. Vandaag heb ik niet gejut, zou toch meer van hetzelfde worden: halve liters, tissues en hier en daar een lijk, al dan niet met een groen verenpak. Nee, er moest vandaag echt serieus geschilderd worden, wil ik morgen een vierluik kunnen presenteren. Het was nog niet makkelijk een beslissing te nemen over het slotstuk… drank of drugs? Uiteindelijk heeft Appie's kwaliteitsmerk gewonnen: Pilsner. Want zonder halve liters zijn mijn Park Reports natuurlijk niet compleet. Per slot van rekening hebben de alcoholisten die hier met z’n allen vanaf ’s morgens vroeg de hele dag staan te bieren, weer of geen weer, ramp of geen ramp, ook stuk voor stuk tobberige vleeshoofden.

Rembrandt is een van de absolute helden; ik ga zeker een paar keer naar the Met (Metropolitan Museum) in New York als ik daar over een week of twee weer ben. Ze hebben een prachtige collectie van die ouwe doeken. Dan zal ik daar staan, denkend aan Sylvia Witteman. En mocht er dan een eng mens achter me komen staan, dan zal ik hardop zeggen: Ach mens, je bent zelf een droge naald.


De Torenkamer - Airco Caravan - Dag 3

woensdag 11 februari 2015


Another day at the park. Er waren meer lijken vandaag, maar geen menselijke vijveravonturen dit keer. Als inmiddels doorgewinterde parkjutter wist ik dat het kreupelhout een interessant struingebied is. Na het knipsen van wederom een aantal halve liters, allerhande plastic bestekjes, een zoogdierenskeletje en nog een knappe verzameling condoomverpakkigen, vond ik onder takken en bladeren twee lieve dode grasparkietjes! Dus geen halsbandparkieten, die we hier in overdaad zien en vooral ook horen, maar groengele grasparkietpopjes. Twee dametjes. Ze waren nog heel mooi, dus ik heb ze gewoon meegenomen. Die gaan vanavond de vriezer in. Om op te zetten hoor, niet als BBQ-hapje. Kan ik mijn ouwe taxidermiesetje weer eens uit het vet halen. Bijzondere vondst! De jongste van het stel is wel een beetje een losbol, gebroken nekje denk ik. Ze zijn echt heel zoet, er kruipen geen beestjes uit en ze stinken ook niet. Hoe lang zou het duren voordat de redactie hier gaat klagen? Deze kiddo’s worden dus, as we speak, op het gevoelige canvas vastgelegd.


De fifty shades of brown in het Vondelpark: eigenlijk zijn al die condoomverpakkingen een goed teken, want dan wordt er toch aan veilige seks gedaan. Da’s mooi, Billy Boy. Maar waarom zijn tissues eigenlijk altijd wit? Als ze die in fifty shades of brown zouden leveren, valt het allemaal niet zo op in de bosjes. Toont een stuk netter. Of moeten we die bijna lichtgevende witte proppen zien als een hedendaagse variant van de geurvlag? Tot zover, missy Rapunzel zegt fijne avond vanuit de Torenkamer en tot 23.30 uur op Radio 4!


De Torenkamer - Airco Caravan - Dag 2

dinsdag 10 februari 2015


Dat lijk vandaag in de vijver bij het Blauwe Theehuis. Ik was er te vroeg, het was mijn jutplek vandaag. Maar hoe kan ik nou een lijk over het hoofd zien? Of was het die meneer in het zwart met zwaar gemontuurde bril die, toen nog op een bankje, mistroostig voor zich uit zat te staren toen ik daar artistiek liep te doen? Ik heb het allemaal gemist, terwijl ik er met mijn neus bovenop zit hier in de Torenkamer.

Wel vond ik een reiger die heel mooi dood lag te wezen bij de grote vijver. De groene krijssijssies die het park overbevolken gaan natuurljk ook wel eens dood. En eigenlijk had ik die gehoopt te vinden, met zo’n fraai groen verenkleedje. Nop. Een eindje verderop vond ik een hut. In het kreupelhout midden in het park, vlak bij het Melkhuis. Versierd met opgeblazen latex handschoenen en een houten hartje. Het Vondelpark is dan ineens een soort Ruigoord. Op die ene vierkante meter.


Het bier: er zijn nog meer halve literknallers zoals het kwaliteitsmerk Export. En niet te vergeten Schultenbräu Gisteren heb ik de grote ronde gelopen, telkens de buitenste paden genomen. Vandaag de binnenring. En dan zie je dat daar de A-merken - met Heineken ruimschoots aan kop -, oververtegenwoordigd zijn. In de buitenring de goedkope halve liters, in het centrum de 33 cl blikjes pils. Dat is bij dezen wetenschappelijk én empirisch bewezen. Een factoîde waar je naar believen conclusies aan kan verbinden. Stuur me je theorieën, misschien maak ik er een mooi schilderij van.


En tot slot de slotjesziekte. Als jezelf respecterend jong stel moet je op je buitenlandse honeymoon echt wel ergens aan een beroemde brug een slotje met je naam erop vastmaken en de sleutel doorslikken. Of aan een minder beroemde brug. Of desnoods dan maar aan het Vindhek van het Vondelpark. Waarschijnlijk bevestigd na uren blauwbekkend en steeds minder verliefd door het Vondelparkte hebben geslenterd, op zoek naar die ene überromantische brug om daar vervolgens zwijmelend in elkaars ogen te verdrinken. Het gevonden voorwerpenhek dus, tussen de weeswanten. Op de slotjes (van het Sleutelhuis) Spaanse namen, gedateerd december. De eerste barst in wat een met rozenblaadjes omrand Amsterdams droomweekend had moeten worden. Hoewel, met een Mokums wietje erbij is het leven natuurlijk meteen een stuk spannender.


De Torenkamer - Airco Caravan - Dag 1

maandag 09 februari 2015


Onvoorbereid de Torenkamer in, en laat het Vondelpark maar tegen me lullen. Dat was het idee, dus meteen op pad. Behalve het oorverdovende gekrijs van de halsbandparkieten vond ik met name achter de rododendrons lekkere shit-verhalen. Minstens 6 openlucht schijthuizen, duidelijk gemarkeerd met wit papier. Meer merken goedkope halve liters dan ik kende: Pitt bier, Atlas Strong Beer en met overweldigende meerderheid natuurlijk het Euroshopperbier van de Appie onder de welluidende naam Pilsner. Het Rosarium is sodom en gomorra, maar dat is algemeen bekend. Ik wil niet weten welk verderf er allemaal in het profiel van mijn schoenen schuilt… Verder leuke Volendamse toeristendia’s uit vervolgen tijden, een boodschappenlijstje met ingrediënten voor een smakelijk pastamaaltje, een kindertekening met eenden en onze Vondelparkse lawaaisijsies. Ook onder de struiken: een tas met een waaier aan persoonlijke spullen. Gejat waarschijnlijk. Er zaten ook visitekaartjes in dus meteen de persoon in kwestie benaderd. En: ik krijg zojuist een mailtje van haar dat ze blij is dat het gevonden is. Laptop en ipad weg, maar het persoonlijke notitieboek is er nog.


Meer informatie over God en zijn plannen: www.esda-instituut.nl. Of anders: Amnesia Haze, 1 gram, € 13,- En niet vergeten: vanavond om 23 uur sharp live op Radio 4. Dan komt Andrea van Pol mij bevrijden uit deze inmiddels tot modderschuur verworden torenkamer. Met de groeten van missy Sherlock.

Stay tuned, subscribe to my newsletter, or send me an email.